|
تاريخ بروز رساني :03/02/87
نگاهي به افسانه هاي افشار
هادي
غلامدوست ، نويسنده لاهيجاني ، پيشتر با كتابهاي : دلواپسي ( 1379 )
، زخم ( 1380) ، چتر قرمز ( 1384) ، سفر تنهايي (1386) ، غازهاي وحشي
(1386) و با چاپ قصه هاي گيلكي اش در شماره هاي متعدد مجله گيله وا ،
به دوستداران ادبيات معاصر ايران معرفي شده است .
اگرچه
خلوت گزيني ، بي علاقگي به حضور يافتن در محافل و مجالس و رنج تكه
فلز ها و سمومي كه ارتش صدام حسين به او هديه داده است ، شرايطي
فراهم كرده كه او كمتر به چشم مي آيد ولي به جرات مي توان ادعا كرد
كه ايشان به اعتبار حجم ارشمند آثار منتشر شده و منتشر نشده اش و به
اعتبار زبان و نگاهي كه در همين آثار ارائه داده ، شاخص ترين داستان
نويس امروز گيلان است . نويسنده اي كه خلق و خوي روستايي ، انس و
الفتش با ادبيات عاميانه نواحي ايران و نگاه كاوشگر و منتقدانه اش او
را از آفت ايسم ها و دنباله روي از سبك و شيوه هاي نوظهور در پهنه اي
از ادبيات امروز ، دور نگهداشته است .
هادي
غلامدوست در كتاب افسانه هاي افشار ، 72 افسانه كوتاه و بلند
عاميانه را كه در ماموريت معلمي به روستاهاي دور افتاده منطقه افشار
زنجان گردآوري كرده است ، با طرح هايي مختصر و ژرف از محمدرضا لاهيجي
به دوستداران ميراث معنوي گرانسنگ ميهن ما هديه كرده است . افسانه
هايي كه ساده و صميمي اند ، برايند سطوحي از نوع نگاه و جهانبيني
انسان در مواجهه با جهان و جامعه و طبيعت اند . فهم انساني طبيعت ،
تعريف رابطه انسان و جهان و درك ذهني انسان از ساختار اجتماعي و
فرهنگ جامعه خود .
نثر
روان غلامدوست كه طي بيش از دو دهه تمرين و ممارست و نگارش رمان هاي
بلندي چون سفر تنهايي و دسته گلي براي ماه زر ، سفته و پخته و جلا
خورده است و ويژگي در خور توجهي است كه افسانه هاي افشار را از قالب
يك اثر پژوهشي متعارف بيرون آورده و در سطحي قرار داده است كه براي
هر خواننده اي دلنشين است .
نويسنده در مورد زمان و مكان و چگونگي گردآوري افسانه هاي ياد شده
مي گويد :
نگارنده اين سطور در طول سالهاي 1362-1371 زندگي در منطقه افشار ، در
كنار كار آموزگاري به روشهاي گوناگون ، چه حضور يافتن در شب نشيني ها
، جشن ها ، عزاداري ها و چه در كلاس درس از زبان دانش آموزان و ديگر
روشهاي ممكن ، اين افسانه ها را گرد آوري و با رعايت كمال امانت داري
ثبت نموده است .
براي
هادي غلامدوست آرزوي توفيق روز افزون داريم و به سازمان ميراث فرهنگي
به پاس انتشار اين گونه آثار تبريك مي گوييم .
|
